Sprong naar de vrijheid

30 jan 2014 | Categorie: algemeen

Een vraag die ik vaak krijg is wat een Quilombo is, en waarom ik de zaak die ik opgestart heb zo genoemd heb. Een vraag die ik misschien nog meer zou krijgen als men het zou weten, is waarom ik de bescherming van het kunstenaarsstatuut heb opgegeven om te kiezen voor de onzekerheid van het statuut van zelfstandige.

Een Quilombo was een vrijhaven in de Zuid-Amerikaanse jungle voor ontsnapte slaven. Niet dat ik het gevoel had slaaf te zijn van het kunstenaarsstatuut. Wel vond ik sommige zaken beperkend en voelde ik me soms een schaap, gehoed door de herders van de VDAB, die aangaven welke graslanden ik best zou betreden, en met de RVA als herdershond, die er voor zorgt dat alle schaapjes mooi in de kudde blijven, en doen wat ze moeten doen.*

Toen was de graastijd gedaan (droog gras in tijden van werkloosheid, maar toch steeds iets om op te knabbelen); nu moest ik zelf gaan jagen. Geen werk = geen geld.

Ik heb me zelf ook lange tijd afgevraagd wat me bezield heeft. Tot ik het antwoord vond ik "Ignore everybody", een boek van Hugh MacLeod. Hij heeft het onder andere over het "Pissed-Off gene", het "malcontentementsgen", dat ons in de oertijd uit de grotten deed komen om op mammoeten te jagen, met het risico sabeltandtijgers tegen te komen, omdat we anders niets te eten hadden. Het gen dat zorgt voor overleving op korte termijn en vooruitgang op lange termijn. Vooruitgang en verandering houden altijd een risico in. Het is een gen dat onderzoekers drijft, en eenieder die ontevreden is met de situatie zoals ze is. Het gen dat Steve Jobs ertoe bracht een alternatief te bedenken voor de traditionele oplader van laptops en waardoor Apple laptops met magnetische oplaadpunten op de markt bracht, zodat er nu veel minder laptops op de grond donderen als je over een kabel struikelt.

Met de oprichting van Quilombo heb ik de roep van mijn oerinstinct beantwoord. Wat ik op de jacht ga tegenkomen, weet ik niet op voorhand. De buit die al binnen is zijn de producties en co-producties van de afgelopen jaren. Gevaarloos was het niet. Levendig en passievol wel.

En waarom Quilombo? Omdat een Quilombo een vrij verbond is: iedereen die zich al dan niet tijdelijk wil aansluiten voor de jacht is welkom ;-) (LT)

* Voor alle duidelijkheid: ik vel bij deze geen oordeel over de menselijke kwaliteit van het personeel van VDAB en RVA; het is slechts een metafoor die slaat op die organisaties, niet op de mensen die er werken.

© Quilombo bvbaAlle rechten voorbehoudendisclaimer
Another website by Sitsol